The perfect brew

It all starts with the beans.

You need to get that right.

Next is the machine.

Grinding, pressure, the works.

Then it’s a matter of tasting,

trying, experimenting.

Maybe even mixing and blending.
Until you get it right:

the perfect coffee brew.


But you will notice that

it does not exist.

What is the perfect coffee today,

might not be tomorrow.

The trying and tasting will continue

because today, you’re a different person,

than who you were yesterday

or will be tomorrow;


making each perfect combination

of you and your coffee unique.



Every day again.

Another year, another (and improved) way of making coffee

When iconical Dutch brands Douwe Egberts (DE) and Philips joined hands and came up with the single serving coffee maker Senseo in 2001, they revolutionized the consumer coffee market. In no time, shelf-space in Dutch supermarket was reassigned to the special pads needed for this machine, and this extended to multiple other countries. By proving that consumers were more than eager to switch to the more expensive single serving coffee, DE and Philips paved the way for many other companies that followed suit. Tassimo (Bosch and Kraft foods) and Mio (Seaco and Lavazza) are some examples. For a couple of years, I have to admit, I was rather happy with our Senseo. It worked perfectly for what was asked from it: an easy way to brew the functional morning coffee. My taste for coffee had been severely damaged by years of getting coffee from office coffee machines, so standards were on the low side of the spectrum. But with the availability of pads from different coffee brands, we were able to find our favorite coffees, even some great ones. Later, our Senseo was joined by a Mio, but I never felt much love for that apparatus. And I never liked the idea of getting a Nespresso maker. For several reasons – wear and tear on the Senseo was one of them, more about the other reasons in a later post – we decided however to retire our machines and get ourselves an espresso maker that works with just coffee beans. We chose, in the end, the fully automatic Jura ENA 7. We also brought back some specialty coffee from the Netherlands, and after three weeks of making our coffee this way, the only regret is that we haven’t made this decision earlier. Now, the quest for the best coffee beans is on. And for the best places to buy them in Riga.

Is koffie halen asociaal?

Koffiecorners en rookplekken zijn perfecte netwerkplekken. Bijkomend voordeel is dat je vaak van je werkplek wegmoet en een stukje moet lopen om er te komen. Beweging en afwisseling, dus. Allemaal heel ARBO-verantwoord, afgezien van de gezondheidsrisico’s die een teveel aan caffeïne en tabak met zich meebrengen. Maar dat laatste wilde ik hier even links laten liggen.

Bij de bedrijven die ik van binnen heb gezien was het altijd zo dat rokers en koffiedrinkers meer wisten van wat er in de organisatie speelden, meer mensen kenden en dus ook meer gedaan kregen. Een loopje naar de koffie-automaat en een babbeltje daar of in de rookruimte heeft dan ook voor bepaalde beroepen een productiviteitsverhogend effect. Vanuit die gedachtelijn is het dus niet zo verbazingwekkend dat in sommige organisaties koffie halen voor je collega’s als asociaal wordt gezien. Je ontneemt hen daarmee namelijk een mogelijkheid om hun productiviteit te verhogen of gewoon een beetje te bewegen. Gezien reacties van collega’s op het moment dat je een ruimte binnenkomt met alleen koffie voor jezelf, is dit nog niet een algemeen geldend principe. Ik zie er wel wat in, maar wat vindt u?

(Deze post verscheen eerder op RMblog.nl.)